Kevin McCallister’ın çocukken en büyük lüksü, evde tek başına istediğini yiyebilmekti. McDonald’s Noel kampanyası bu özgürlüğü otuz altı yıl sonra bir restoran mutfağına taşıyor. Macaulay Culkin, personeli olmayan şubede Big Mac hazırlıyor, dev bir tatlı kuruyor ve tezgâhın iki tarafında birden çalışıyor.

Wieden+Kennedy Toronto’nun geliştirdiği, Ramy Youssef ile Amir Farhang’ın yönettiği film yalnızca tanıdık yüzü geri çağırmıyor. Kevin’ın yetişkin denetimi ortadan kalktığında ortaya çıkan yaratıcılığını markanın ürünleriyle yeniden kuruyor.

Macaulay Culkin boş McDonald’s restoranında Kevin adlı çalışan gibi poz veriyor.
Kampanya, Home Alone karakterinin özgürlük duygusunu restoran mutfağına taşıyor.

Nostalji davranıştan doğduğunda

Eski bir karakteri bugünkü ürüne yerleştirmek kolayca kostümlü bir hatırlatmaya dönüşebilir. Burada bağlantı, Kevin’ın davranışında. Restoranın mutfağı, filmdeki ev gibi kurallardan geçici olarak kurtulmuş bir oyun alanı. Culkin’in yaşı değişmiş olsa da kendi ziyafetini kurma isteği aynı kalıyor.

Bu nedenle ürün yerleştirmeleri hikâyeyi kesmiyor. Big Mac, tatlı makinesi ve drive-thru sahnenin doğal araçları. Marka, “filmi hatırladınız mı?” diye sormak yerine karakterin bugün ne yapacağını gösteriyor.

Little Nero’s tadı menüye girdi

Kampanya 47 pazara göre uyarlanan Home Alone Meal ile restorana da uzanıyor. Little Nero’s Pizza McShaker Fries, filmdeki kurgusal pizzacının adını domates, sarımsak, ot ve peynir çağrışımlı bir çeşniye taşıyor. Müşteri paketi sallayarak patatesleri kaplıyor; referans izlenen bir detay değil, yapılan bir harekete dönüşüyor.

Macaulay Culkin’in McDonald’s mutfağında hazırladığı büyük tatlı.
Ürünler film referansı olmaktan çıkıp yeni hikâyenin araçlarına dönüşüyor.

ABD’de pizza peynirini anımsatan sos ve koleksiyonluk çoraplar da menüyü genişletiyor. Los Angeles’ta 4 ve 5 Aralık için planlanan deneyimdeyse ziyaretçiler temalı odaları, top havuzunu ve sapan hedeflerini geçerek ücretsiz menüye ulaşacak.

McDonald’s’ın işi, nostaljiyi yalnız oyuncunun yüzüne yüklemiyor. Film, menü ve fiziksel deneyim aynı çocukluk fantezisini farklı biçimlerde sürdürüyor: yetişkinler yokken mekânın tamamı sana ait. Kevin’ın dönüşü bu yüzden yalnız geçmişe bakmıyor; eski davranışı bugünün ürünüyle yeniden oynatıyor.